Wereld Droom

  “Aah, eindelijk eens niet filosoferen in dat muffe lokaal, maar lekker buiten…”, verzuchtte hij, terwijl we met elkaar op (een filosofisch) pad gingen. Terwijl ze zich eerst nog afvroegen over hoeveel kauwgomballen je voor 50 cent kunt kopen (ja, hij had de weddenschap gewonnen!), veranderden de gespreksonderwerpen al snel. “Kijk, daar rent een haas weg.” “Ha, heb jij die vogel daar voor ons neergezet, Angela, Hij zit zo stil. Past goed bij de vorige les over ‘het is niet wat het lijkt” Terwijl ze vooruit renden, stonden ze opeens stil: een libelle. “Die is echt heel bijzonder”. “Welnee”, zei de ander. En zo kwamen we al pratend op de plek van bestemming. Terugverlangen Waar we de laatste grote stroming uit de Westerse filosofie vooral gingen ervaren: De Romantiek. De periode (vanaf 1800), die volgde op de Verlichting waarin men ging terugverlangen naar lang vervlogen tijden. Maar ook naar verre culturen, de mystiek en de duistere kant van het bestaan. De romantici vertoonden...

  “Miauw” Ook al kun je katten niet verstaan, je kunt ze soms wel begrijpen. Dit keer is de “miauw” van Mia de poes wel duidelijk. Ze wil niet naar binnen, ook geen eten, geen aandacht. Nee, ze heeft gejaagd en komt ons “een cadeautje” brengen. Het arme kuikentje leeft nog. Het probeert te ontkomen, maar Mia port met haar pootje. Het beestje wordt gemasseerd, omgerold, gedold. En iedere keer als ik wil ingrijpen, rent Mia weg met het levende kuikentje aan zijn nekvelletje in haar bek. Ze sleept hem de hele tuin door. En broer Jack kijkt toe. Opeens vind ik mijn Mia niet zo lief meer. Het is een echte jager, een hele goede. De volgende dag komt ze met een mereltje thuis en later vind ik in de tuin de resten van een houtduif. “Moet ik ingrijpen in de natuur?”, is de vraag die ik stel aan de kinderen tijdens de filosofieles, nadat ik het verhaal van Mia had verteld. Ben ik eigenlijk wel een kinderfilosoof? Toen ik jaren geleden begon met kinderfilosofie, vroeg ik mezelf na afloop al...

  “Oke, eens kijken, zou jij je trui even uit willen trekken?” Verbaasd keek hij me aan. “Nou goed dan, ik heb het toch warm van het fietsen en er zit nog een t-shirt onder.” Ik bekeek het labeltje van de trui en ontdekte dat het gemaakt was in Bangladesh. “He, eens kijken waar mijn trui vandaan komt…” En zo gingen ook de andere kinderen op zoek naar de herkomst van hun trui. China, Mauritius. Maar geen Nederland. Het bracht ons bij het onderwerp van deze filosofieles: rechten van de mens (en van het kind!). Vrijheid van meningsuiting Was het niet de Franse filosoof Voltaire die aan de wieg had gestaan van het recht op vrijheid van meningsuiting. Met elkaar gingen we ontdekken in hoeverre we het eens waren met de stelling: Ik heb het recht om te zeggen wat ik denk. Wat is eigenlijk “recht hebben”? En bedoel je met “zeggen” ook “schrijven”? En als we het over denken hebben… gaat het dan om feiten, meningen of overtuigingen? Er ontstonden twee kampen: de kinderen die het er volle...